بارندگي اثر كندي (نهم ـ 1)، درخور اعتناست. همچنين ممكن است كتاب منجي را از عبري (يا لاتيني) ترجمه كرده باشد كه دربارهٴ تاريخ ظهور مسيح است و آنرا موسيبن نحمن (سيزدهم ـ 2)،
درحدود 1263 ـ 1270 نوشته. از آنجا كه اين متن گم شده، در موردش نميتوان
مطمئن بود. ترجمهٴ رسالهٴ كندي هم گم شده است. يعقوب ليپشيتس متن عبري كتاب
منجي را چاپ كرده است (لندن، 1909)
آرنولد كتاب هرمسالهرامسه را براي ماري لوكزامبورگي، ملكهٴ فرانسه (متوفا 1324)، ترجمه كرد. از جهتي اين رسالهٴ اخترگويي تقريباً يكسره فراموش شده بود، تا اينكه اخيراً متن لاتيني آن1 منتشر شد. متن گم شدهٴ اصلي به يوناني احتمالاً مربوط به سدهٴ سوم و بخشي از منابع مصري اقتباس شده بود. ترجمهٴ آرنولد به فرانسه (لهجهٴ پيكاردي) با ترجمهٴ لاتيني كه گونِدل بهدست آورده تفاوتهايي دارد.
بِرسوير
پيير برسوير، بنديكتي فرانسوي، نويسندهٴ دايرةالمعارف كتاب مقدس، مترجم دههها
اثر ليوي از لاتيني به فرانسه (متوفا 1362).
او بهنام پتروس بركوريوس (پيكتاويِنسيس) معروفتر است. بركوريوس از بركوريوم مشتق شده و اين نشان ميدهد كه اصل او از Bersuire يا Bressuire (وانده؛ پواتوي عليا) بوده، و در ثاني نام فرانسهٴ او چيزي شبيه برسوير يا برشوار است.
او درحدود 1290 در سن پيير دوشمن در نزديكي ميازي، وانده زاده شد؛ به سلك فرانسيسيان درآمد، ولي بعدها به بنديكتيان پيوست. در سال 1328 به خدمت كاردينال پيير دِپرِه (پتروس دو پراتيس) معاون دفتر پاپ يوحناي بيست و دوم پيوست؛ از اين رو، از سال 1328 تا 1342 در آوينيون مقيم و از آسايش كافي برخوردار شد و توانست آثار عمدهاش را بنويسد و با پترارك دوستي كرد. در سال 1351 در پاريس تحصيل ميكرد و از صومعهٴ نوتردام دوكولن در اسقفنشين شارتر شهريه ميگرفت. در آن سال متهم به الحاد شد و به زندان افتاد، ولي براثر كوششهاي مشترك دانشگاه و ژان خوب (شاه 1350 ـ 1364) رهايي يافت. آنگاه به خدمت شاه درآمد و از سال 1352 تا 1355 كاتب او بود. از سال 1354 تا هنگام مرگش ناظم صومعهٴ سن الواي پاريس بود و از جاهاي مختلف شهريه دريافت ميكرد. در سال 1361 مذاكراتش با پترارك را تجديد كرد، زيرا پترارك در آن هنگام بهعنوان سفير گالئاتسو ويسكونتي ميلاني به پاريس آمده بود. در آغاز سال 1362 در پاريس وفات يافت.